ข่าวลือ

ข่าวลือ

พอคุยเรื่องแม่ของเสิ่นลั่วจบ ทั้งสองคนก็ปรึกษากันต่อเรื่องว่าจะเอาสินสอดไปไว้ที่ไหน รู้สึกได้เลยว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาสนิทแนบแน่นขึ้นอีกขั้น

เสิ่นลั่วถามต้วนหลีขึ้นมา “หลายวันมานี้ นอกจากของกินแล้ว เจ้าไม่ยอมซื้ออย่างอื่นเลย ข้าจะซื้อให้ก็ไม่ยอม เป็นเพราะอะไรหรือ”

ต้วนหลีตอบว่า “ข้าแค่รู้สึกว่ามันไม่จำเป็น ของที่ไม่ได้ใช้ก็กะจะเอาไปขายทิ้งอยู่แล้ว จะซื้อเพิ่มมาให้เกะกะทำไม หนทางไปตั้งไกล พกพาไปก็ไม่สะดวก”

เสิ่นลั่วรู้สึกเหลือเชื่อ จะมีใครคิดแบบนี้ด้วยหรือ แต่พอลองคิดดูอีกที นี่ก็สมกับเป็นต้วนหลีจริง ๆ นั่นแหละ เพราะขนาดสินสอดกับสินเดิม นางยังคิดจะแลกเป็นเงินสดทั้งหมดเลย

จากนั้นต้วนหลีก็พูดเสริมขึ้นมาอีกประโยค “แต่เครื่องประดับล้ำค่าบางชิ้นก็ใช่ว่าจะซื้อไม่ได้หรอกนะ เมื่อก่อนข้าแค่คิดว่าเจ้าอาจจะซื้อไม่ไหวต่างหาก” ใส่กำไล สร้อยข้อมือ หรือปิ่นปักผมสักหน่อย ก็ไม่ได้เปลืองแรงพกพาสักเท่าไร

เสิ่นลั่วถึงกับพูดไม่ออก... ที่แท้เมื่อก่อนนางก็ทำเพื่อช่วยเขาประหยัดเงินจริง ๆ นั่นแหละ

เขาหยิบกล่องใบเล็กออกมาจากแขนเสื้อแล้วยื่นให้นาง

“ให้เจ้าน่ะ ข้าซื้อมาหลายวันแล้ว กลัวว่าเจ้าจะปฏิเสธ เลยไม่ได้หยิบออกมาเสียที”