ถอนหมั้น

ถอนหมั้น

“ท่านพ่อ ท่านแม่ ลูกไม่แต่งเข้าตระกูลเสิ่นเด็ดขาดนะเจ้าคะ ลูกไม่อยากตามไปเจียงหนาน ไม่อยากแยกจากพวกท่านเลย เสิ่นเซวียนเหลวไหลสิ้นดี ตัดสินใจแบบนี้ออกมาได้ยังไงกัน!” ต้วนหรงร้องไห้น้ำตานองหน้า ย่ำเท้าโวยวายอยู่ต่อหน้าบิดามารดา ยืนกรานจะขอถอนหมั้นกับตระกูลเสิ่นให้ได้

ยามปกตินางวางตัวเป็นคุณหนูใหญ่ผู้เพียบพร้อมและรู้ความมาตลอด มีชื่อเสียงดีงามไปทั่วเมืองหลวง ไม่มีทางมาร้องห่มร้องไห้น้ำตาไหลพรากจนเสียกิริยาขนาดนี้แน่ แต่นาทีนี้ไม่สนอะไรทั้งนั้นแล้ว

ก็เพราะข่าวที่เสนาบดีต้วนผู้เป็นบิดาเพิ่งนำกลับมานั้นชวนตกตะลึงเหลือเกิน ราวกับฟ้าผ่าลงมากลางวันแสก ๆ จนทำเอานางใจแตกสลายไปหมดแล้ว