เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนแรกครูเซี่ยงรู้สึกใจคอไม่ดี แต่พอฟังจนจบก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
"อายุครรภ์มากแล้ว ยืนตลอดเวลาไม่ได้หรอกค่ะ"
หลิวเหมียวเหมียวถอนหายใจออกมา "คุณเอาตารางสอนมาให้ฉันเถอะค่ะ ช่วงบ่ายคุณไม่ต้องมาโรงเรียนแล้ว ฉันจะเริ่มสอนแทนอย่างเป็นทางการเอง"
จะช่วยสอนแทนตั้งแต่ช่วงบ่ายเลยหรือ
"เมื่อเช้าเธอเพิ่งนั่งฟังไปแค่สี่คาบเอง จะ..." เข้าสอนเด็ก ๆ ได้แล้วจริงหรือ
หลิวเหมียวเหมียวพยักหน้า "ได้ค่ะ วางใจเถอะ ถ้าคุณยังไม่วางใจ ช่วงบ่ายจะมานั่งฟังที่โรงเรียนก็ได้ค่ะ"
เมื่อเห็นหลิวเหมียวเหมียวพูดเช่นนั้น ครูเซี่ยงก็ไม่มีข้อสงสัยอื่นใดอีก "ถ้าอย่างนั้นช่วงบ่ายฉันจะมานั่งฟังนะคะ"
อาหารกลางวันนั้นให้จ้วงจ้วงไปรับข้าวที่โรงอาหารของค่ายทหาร ส่วนหลิวเหมียวเหมียวพายาย่ากลับบ้านเพื่อผัดกับข้าวก็เรียบร้อย
"แม่ครับ แม่ยังชินอยู่ไหมครับ"