กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"เป็นอะไรไหมลูก เจ็บตรงไหนหรือเปล่า?"
ขอบตาของยาย่ายังแดงระเรื่อ เพิ่งเคยพบเจอเหตุการณ์เช่นนี้เป็นครั้งแรกจึงตื่นตกใจเป็นอย่างมาก หลิวเหมียวเหมียวจึงคอยพูดปลอบขวัญลูกสาว
"ยาย่า พี่เป่าให้หายเจ็บนะ" จ้วงจ้วงช่วยปลอบน้องสาวอยู่ข้างๆ เช่นกัน
"แม่จ๋า พี่จ๋า หนูกลัวมากเลย"
ยาย่าเริ่มสะอื้นไห้ออกมาอีกระลอก
"ไม่ร้องนะลูก ยังมีแม่กับพี่ชายอยู่ตรงนี้ทั้งคน"
แม้ว่ายาย่าจะพยายามกลั้นเสียงไว้ แต่ก็ยังมีเสียงสะอึกสะอื้นดังขึ้นเบาๆ
"ยาย่า ไม่ต้องกลัวนะลูก ปลอดภัยแล้ว"
หลิวเหมียวเหมียวลูบแผ่นหลังของลูกสาวเบาๆ คอยปลอบประโลมต่อไปจนหล่อนเริ่มคลายความหวาดกลัว
"สหาย เดี๋ยวพวกเราจะมาขอสอบถามข้อมูลและทำบันทึกถ้อยคำนะ"