เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นับตั้งแต่กลับมาจากปักกิ่ง แม้หลิวเหมียวเหมียวจะไม่ได้ทำเป๋าฮื้อน้ำแดงกินทุกวัน แต่ก็ทำกินเว้นสองสามวันครั้ง
ดังนั้นในเวลานี้ เป๋าฮื้อจึงไม่ได้ดึงดูดใจเจ้าตัวเล็กทั้งสองเท่าใดนัก กลับชอบแทะซี่โครงหมูมากกว่า
"จ้วงจ้วง ยาย่า ทำไมพวกเธอไม่กินเป๋าฮื้อล่ะ"
ยาย่าชิงตอบขึ้นมาก่อน "ก่อนหน้านี้พวกเราได้กินเป๋าฮื้อบ่อยๆ ค่ะ"
กินเป๋าฮื้อบ่อยๆ หรือ
หลิวเหมียวเหมียวเหลือบมองลูกสาวที่ก้มหน้าก้มตาแทะซี่โครงหมูต่อ พลางยิ้มอธิบายขึ้นมา "ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ปักกิ่ง ซื้ออาหารทะเลแห้งมาเยอะน่ะค่ะ ในบรรดาอาหารทะเลแห้งพวกนั้น เป๋าฮื้อแห้งมีเยอะที่สุด"
ผู้บังคับกองร้อยฮั่นชะงักไป มองไปยังหลิวเหมียวเหมียวแล้วเอ่ยว่า "พี่สะใภ้ครับ แบ่งแลกให้ผมสักสองสามชั่งได้ไหมครับ"
"เดี๋ยวตอนกลับ ก็เอาติดมือกลับไปสักสองสามชั่งสิคะ"