เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิวเหมียวเหมียวกดข่มความโกรธเกรี้ยวที่พลุ่งพล่านขึ้นมา หล่อนก้าวเดินขึ้นไปด้านบน แล้วรับไมโครโฟนมาจากพิธีกร
"สวัสดีค่ะทุกคน ฉันเป็นภรรยาทหารคนหนึ่ง รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่พิธีกรของคณะศิลปวัฒนธรรมเอ่ยชื่อเรียกให้ฉันขึ้นมาร้องเพลงบนเวที เช่นนั้นฉันขอมอบเพลง 'ดอกไม้สีเขียวในค่ายทหาร' บทเพลงนี้ ให้แก่พวกคุณทุกคนค่ะ"
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ จี้ผิงอันก็หันขวับไปมองเซียวหงในทันที เรื่องนี้จะต้องเกี่ยวข้องกับหล่อนอย่างแน่นอน
ส่วนคนบางกลุ่มที่อยู่ใต้เวที ในชั่วพริบตาก็เข้าใจได้ทันทีว่ามีคนจงใจหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมา
สีหน้าของผู้การฟางและคนอื่นๆ ต่างเปลี่ยนไปในทันใด
"สายลมหนาวพัดโบกใบไม้ร่วงโรย
กองทัพเปรียบดั่งดอกไม้สีเขียวดอกหนึ่ง
สหายร่วมรบที่รัก เจ้าอย่าได้คิดถึงบ้าน
อย่าได้คิดถึงแม่
เสียงเพรียกขานของฉันทั้งวันคืน