กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"เสี่ยวหลิวซื้อปลามาอีกแล้ว"
"เมื่อวานก็กินปลา วันนี้ก็กินปลาอีก เสี่ยวหลิวคนนี้ช่างกล้าใช้เงินจริงๆ"
"ทำไมถึงไม่เห็นผู้ชายของเสี่ยวหลิวเลยล่ะ? เสี่ยวหลิวคงไม่ได้เป็นแม่ม่ายหรอกนะ?"
"ดูแล้วไม่เหมือนนะ"
หากหลิวเหมียวเหมียวเป็นแม่ม่ายจริงๆ แล้วตอนนี้หล่อนไม่ได้ทำงาน จะหาเงินที่ไหนมาเลี้ยงดูแม่ลูกสามคนนี้ได้
หลิวเหมียวเหมียวไม่รู้เลยว่าคนพวกนั้นกำลังพูดคุยเรื่องพวกนี้อยู่ พอถึงบ้าน หล่อนก็จุดเตาไฟแล้วนึ่งข้าวสวย
"แม่ครับ พ่อจะมาหาพวกเราเมื่อไรหรือครับ?"
จ้วงจ้วงหันมองหลิวเหมียวเหมียวแล้วเอ่ยถามขึ้นมา
เรื่องนี้หลิวเหมียวเหมียวเองก็ไม่รู้เหมือนกัน จะให้พวกตนไปตามหาคนที่หน้าประตูโรงเรียนก็คงไม่ได้
นั่นไม่เป็นผลดีต่อเย่เซิน