กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เย่เซินหารู้เรื่องเหล่านี้ไม่ เพียงแต่จามติดต่อกันหลายครั้ง
"พ่อครับ เป็นหวัดเหรอครับ?"
หลิวเหมียวเหมียวมองเย่เซินอย่างลึกซึ้ง ไม่ใช่เป็นหวัดหรอก แต่เป็นเพราะมีคนกำลังบ่นถึงเขาต่างหาก
"ไม่ได้เป็นหวัดหรอก"
เมื่อเห็นเย่เซินพูดเช่นนั้น เด็กน้อยทั้งสองจึงหันความสนใจกลับไปที่หนังสืออีกครั้ง
"เหมียวเหมียว อยากกินแตงกวาไหม?"
หลิวเหมียวเหมียวพยักหน้า "อืม ช่วยไปล้างให้ฉันหน่อยค่ะ"
รูปร่างสูงใหญ่ขนาดนี้ นั่งอยู่บนเตียงนอน ดูเกะกะเป็นกองโตขนาดนั้น
เย่เซินไม่เพียงไปล้างแตงกวาหนึ่งลูก แต่ยังล้างมะเขือเทศให้เด็กน้อยทั้งสองด้วย
ในวันนี้ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น