เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย G7.Novel
หลิวเหมียวเหมียวยื่นกะละมังไปให้ แต่เมื่อป้าเก๋อยกมารับไว้ก็ชะงักไป น้ำหนักนี้ไม่น้อยเลยทีเดียว สายตามองไปยังกระดูกที่อยู่ในกะละมังแล้วก็ต้องตกตะลึง จากนั้นมองหลิวเหมียวเหมียวพลางคิดจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็กลืนคำพูดลงคอไป
แม้จะเป็นเพียงกระดูกท่อน แต่สิ่งนี้หาใช่การแต่งแต้มบุปผาบนผืนแพร หากแต่เป็นการมอบฟืนกลางหิมะ
"ฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ"
ผู้อาวุโสหลายท่านไม่ได้รั้งหลิวเหมียวเหมียวไว้ สายตามองส่งหล่อนจนเดินลับตาไป จากนั้นจึงหันมามองดูกระดูกในกระด้งสาน
"เยอะขนาดนี้เชียวหรือ?"
"ติดไฟตั้งหม้อเคี่ยวเถอะ แม้ตอนนี้จะเป็นฤดูหนาว ทว่าเก็บไว้อย่างมากก็แค่สามวัน แต่ถ้าฝั่งพวกเรามีกลิ่นเนื้อลอยฟุ้งติดกันสามวัน จะต้องถูกคนอื่นสงสัยแน่"
"ถ้าอย่างนั้น วันนี้เคี่ยวครึ่งหนึ่งก็แล้วกัน"