กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย G7.Novel
พอลงจากรถโดยสาร หลิวเหมียวเหมียวก็รู้สึกว่าร่างของตนแทบจะสั่นคลอนจนกระดูกแยกออกจากกันแล้ว
แทบจะแหลกสลายเป็นชิ้นๆ จริงๆ
อยากจะไปกระชากตัวคนขับรถขึ้นมา แล้วให้หล่อนไปขับเองจริงๆ เลยเชียว
แถมถนนหนทางยังเป็นหลุมเป็นบ่อขรุขระอีกด้วย
"สหาย รถพวกคุณกลับคอมมูนไท่ผิงกี่โมงหรือคะ?"
"บ่ายสามโมงครับ"
"ขอบคุณค่ะ"
พวกหล่อนสะพายตะกร้าสานลงจากรถ
น้องสาวคนเล็กตระกูลเย่ดูกระอักกระอ่วนประหม่าขึ้นมาก ถึงขั้นตัวลีบหดหัวอยู่บ้าง
ตัวอำเภอนี้ใหญ่มาก ใหญ่กว่าที่คอมมูนตั้งเยอะ