ตอนที่ 87 คนคนนี้ดันพูดถูกจริงเสียด้วย

แค่เพราะเรื่องนี้เนี่ยนะ?

หลิวเหมียวเหมียวไม่ได้ห้ามปรามพวกเขา

"เอาล่ะ กินลูกท้อคนละลูก แล้วไปอาบน้ำนอนได้แล้ว"

สองตัวน้อยไม่ได้เอ่ยถามว่าลูกท้อนี้ได้มาจากที่ใด

แต่พวกเขารู้ดีว่า ของกินพวกนี้ที่มีในบ้าน ห้ามบอกคนนอกเด็ดขาด

"แม่ครับ แม่เก็บไว้ให้พ่อบ้างหรือเปล่าครับ"

มุมปากของหลิวเหมียวเหมียวอดกระตุกไม่ได้ นี่ยังจะคอยห่วงว่าพ่อของพวกเธอจะไม่ได้กินอีกหรือ?

"เพิ่งเด็ดกลับมาเมื่อตอนบ่าย กินส่วนของพวกเธอไปเถอะ"

สองตัวน้อยไม่ถามอะไรอีกต่อไป

เมื่อลูกท้อลูกใหญ่ลงท้อง ทั้งคู่ต่างก็อิ่มตื้อไปตามๆ กัน