ตอนที่ 83 ไม่อยากอ้อมค้อมกับพวกเขา

หาทางช่วยให้หล่อนได้กลับเข้าเมืองงั้นหรือ?

พ่อแม่ถึงกับลงหนังสือพิมพ์ตัดขาดความสัมพันธ์กับหล่อนไปแล้ว

เรื่องนี้ยังไม่แพร่มาถึงที่นี่ในเวลานี้ ชาวบ้านและพวกยุวชนปัญญาชนในบ้านพักต่างก็ยังไม่มีใครรู้เรื่อง

ซูตานตานตัดสินใจแน่วแน่แล้ว ว่าตัวเองยังคงต้องทำตัวสงบเสงี่ยมเจียมตัวไว้จะดีกว่า

แต่ขณะเดียวกันก็ไม่อาจทำให้คนอื่นสงสัยในตัวตนของหล่อนได้

หล่อนเอ่ยด้วยท่าทางจริงจังเป็นงานเป็นการ "พวกเรามาเพื่อสร้างสรรค์พัฒนาชนบท หากยังไม่สร้างผลงานอะไรให้เป็นชิ้นเป็นอันในกองผลิตนี้ แล้วต้องล่าถอยกลับไปอย่างน่าเวทนา ฉันไม่ยอมหรอก"

คำพูดนี้ทำให้หวังลี่ตกใจ

ตานตานเปี่ยมด้วยอุดมการณ์อันยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้เชียวหรือ?

ไม่สร้างผลงานให้ปรากฏ ก็ไม่ยอมกลับไปอย่างนั้นหรือ?

พวกหล่อนเป็นสหายหญิง แรงกายอะไรก็เทียบพวกสหายชายไม่ติดอยู่แล้ว