กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย G7.Novel
ตอนที่เขาได้ยินเสียงคุ้นเคย เขาไม่กล้าคิดเลยว่า ถ้าเหมียวเหมียวเกิดเรื่องขึ้นมา เขาจะทำอย่างไร
คนอื่น ๆ ที่ตามมา เห็นหมูป่านอนอยู่บนพื้น ยังร้องครวญคราง แต่ขยับไม่ได้ และยังไม่ตาย ก็มองหลิวเหมียวเหมียวที่ถูกกอดอยู่อย่างลึกซึ้งแวบหนึ่ง
ในหัวของพวกเขามีเพียงความคิดเดียวว่า แม่ของจ้วงจ้วงคนนี้ ดุดันจริง ๆ
แต่ก็รอดชีวิตมาได้จริง ๆ เหมือนกัน
"พวกเรากลับกันก่อนนะ"
"พี่เซิน สบายใจเถอะ หมูป่าเอาไว้ให้พวกเราจัดการ พี่พาพี่สะใภ้กลับไปก่อนเถอะ"
ขอแค่มีตา ก็มองออกทั้งนั้นว่า หลิวเหมียวเหมียวตกใจกลัวจริง ๆ
เพิ่งผ่านเรื่องเป็นเรื่องตายมาหมาด ๆ