กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย G7.Novel
เด็กน้อยทั้งสองก็มองไปที่เย่เซิน อยากรู้เรื่องนี้เหมือนกัน
เหมียวเหมียวเป็นห่วงความปลอดภัยของเขา
เย่เซินจึงเล่าอย่างง่ายๆ "พวกเราสองสามคนเข้าไปในป่าลึกก็เห็นหมูป่าฝูงหนึ่งกำลังกินหญ้า ผมรีบเล็งแล้วยิง โชคดีที่ยิงได้สองตัว กลัวจะเจอสัตว์ใหญ่ตัวอื่น เลยเรียกคนมาหามกลับมา"
แค่นี้เองหรือ
ง่ายขนาดนี้เลยหรือ
"หมดแล้วเหรอคะ"
"ใช่ หมดแล้ว สองคนไปนอนเถอะ" เย่เซินไล่เด็กน้อยสองคนไปนอนกลางวัน
ส่วนตัวเขาลุกขึ้นเก็บถ้วยชาม
หลิวเหมียวเหมียวที่ทำอาหารกลางวันไม่อยากขยับตัวเลยสักนิด
หน้าร้อนทำกับข้าวนี่ทรมานจริงๆ เหงื่อท่วมหัว