ตอนที่ 22 จางจวี๋ฮวาถึงกับเสียใจที่แยกบ้าน

หลิวเหมียวเหมียวหัวเราะเยาะ "ทำไมจะเป็นไปไม่ได้? ทำงานมาตลอดทั้งปี พอแบ่งเสบียงแล้วจะได้เงินอีกสักเท่าไร ทำไม คิดจะนับเงินของสามีฉันรวมเข้าไปด้วยหรือ? เสียดายด้วยนะ ฉันแยกบ้านไปนานแล้ว"

จางจวี๋ฮวามองหลิวเหมียวเหมียวด้วยความโกรธจนแทบทนไม่ไหว แต่ก็ไม่อยากโมโหจนเป็นลมไป ถึงตอนนั้นหากแบ่งบ้านกันเรียบร้อยแล้ว ต่อให้หล่อนอยากโวยวายก็ไม่มีประโยชน์

หล่อนสูดหายใจลึกหลายครั้งกว่าจะกดความโกรธที่พลุ่งขึ้นในอกลงได้

หลิวเหมียวเหมียวเห็นท่าทางเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ของจางจวี๋ฮวา มุมปากก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย้ยหยัน

นี่มันยุคไหนกัน?

ยุคที่แม้แต่ข้าวยังกินไม่อิ่ม

ยุคที่ต้องอาศัยการทำงานเก็บแต้มค่าแรง