ตอนที่ 4 หล่อนไม่ได้หาว่าพวกเราลำเอียงหรอกหรือ?

"ฉันรอพี่ตงมารับฉันดีกว่า" ยามนี้สะใภ้รองเย่ยังคงรู้สึกหวาดกลัวย้อนหลัง เลือดมากมายขนาดนั้น หล่อนไม่กล้าแม้แต่จะคิดว่า หากพ่อแม่สามีรู้เข้า และพ่อของลูกตนรู้เข้า จะจัดการกับหล่อนอย่างไร?

อย่างน้อยตอนนี้ก็ยังกลับไปไม่ได้

"จวี๋ฮวา ตอนนี้แม้จะไม่ใช่ช่วงทำนาเร่งด่วน แต่ก็เป็นช่วงเพาะปลูกฤดูร้อน นี่ยังไม่ได้แจกจ่ายเสบียงอาหาร..."

แม่จางพูดอย่างเกรงใจ ทว่าสรุปออกมาได้ประโยคเดียวก็คือ นี่ยังไม่ได้แจกจ่ายเสบียงอาหาร แกกลับมาบ้านเดิม ก็ต้องมากินเสบียงอาหารของบ้านเดิม

"ฉันช่วยที่บ้านเก็บแต้มค่าแรงได้ค่ะ"

"งั้นก็เอาเถอะ น้องชายของแก ช่วงนี้ลงแปลงนาตลอดจนผอมลงไปตั้งเยอะ"

นังเด็กคนนี้ เกรงว่าจะไม่ได้แค่ทะเลาะกับลูกเขยธรรมดาๆ แน่ เผลอๆ อาจจะทะเลาะกับแม่สามีของหล่อนมาด้วยซ้ำ