กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย G7.Novel
"ผู้กองครับ เป็นอะไรไปหรือครับ?"
ชายร่างสูงโปร่งในชุดทหารท่าทางสง่าผ่าเผย บัดนี้กลับกุมหน้าอก ราวกับหายใจไม่ทั่วท้อง ใบหน้าคมคายที่มีคิ้วกระบี่ดวงตาดุจดวงดาวนั้นซีดเผือดไปหมด บนหน้าผากยังมีเหงื่อผุดซึมออกมาอย่างหนาแน่น
ชายในชุดทหารพักหายใจอยู่ครู่ใหญ่ อาการใจสั่นเช่นนั้นจึงค่อยๆ จางหายไป
"ผมไม่เป็นไรแล้ว"
"ผู้กองเย่ครับ พี่สะใภ้สามารถย้ายตามกองทัพมาได้แล้ว จะส่งโทรเลขให้พี่สะใภ้พาลูกๆ มาเมื่อไรหรือครับ?"
"รอให้ผมจัดการเรื่องทางนี้เรียบร้อยก่อน จะกลับไปรับพวกเขาด้วยตัวเอง"
ส่วนเด็กที่เขาเป็นห่วงเป็นใย ยามนี้กำลังร้องไห้อย่างน่าเวทนา "คุณย่า แม่ผมตายแล้ว แม่ถูกอาสะใภ้รองตีตายแล้ว ฮือๆ ฮือๆ..."