เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 438 น้องเหยา เจ้ากับข้าราวกับคุ้นเคยกันมาแต่ปางก่อน
"คารวะพี่ใหญ่เสิ่น"
แววตาอันเย็นชาของหนานกงเหยาไม่ได้มีความเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ใดๆ
แม้จะไม่รู้ว่าเหตุใดท่านผู้รักษาเสิ่นที่ไม่เคยพบหน้ากันมาก่อนผู้นี้ถึงได้แสดงความสนิทสนมเช่นนี้ แต่นางก็ยังคงส่งเสียงเรียกออกไป
ตัวแทนตระกูลใหญ่อื่นๆ อย่างตระกูลเฉิง ตระกูลอู่ ตระกูลจิ้น ยังคงรักษารอยยิ้มบนใบหน้า ทว่าในใจกลับขมวดคิ้วแน่น หากสองคนนี้ถูกตาต้องใจกัน
ย่อมไม่ใช่เรื่องดีอย่างแน่นอน แถมทั้งคู่ยังเป็นคนหนุ่มสาว และเป็นถึงอัจฉริยะ หากมีความรู้สึกดีๆ ต่อกันจริงๆ ก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะสานสัมพันธ์กัน
ตัวแทนทุกคนมองหน้ากัน ต่างก็สัมผัสได้ถึงความเย็นเยือกจากสายตาของอีกฝ่าย
เมื่อเริ่มงานเลี้ยงฉลองอย่างเป็นทางการ
เหลียนหนีฉางก็แอบหยิกเนื้อบริเวณเอวของเสิ่นผิงอย่างเงียบๆ สายตาแฝงไปด้วยความร้ายกาจ
เสิ่นผิงยังคงสงบนิ่ง เขาไม่ได้ถูกตาต้องใจหนานกงเหยา แต่ในเมื่ออีกฝ่ายเป็นเซียนจุนเผ่ามนุษย์ การได้เอาเปรียบนางในโลกที่กลับชาติมาเกิดได้บ้าง