เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 425 คนคุ้นเคย
ดึกสงัดลมหนาวพัดคำราม
เฉินผิงที่อยู่ในห่อผ้าอ้อมกลับมีดวงตาสว่างไสวผิดปกติ เขามองดูบ้านที่ซอมซ่อจนมีเพียงโต๊ะไม้ เก้าอี้ไม้ และเตียงไม้
แทบไม่เห็นเฟอร์นิเจอร์ที่ดูดีเลยสักชิ้น แววตาของเขาเหม่อลอยเล็กน้อย การเกิดใหม่มาเป็นทารกก็แล้วไปเถอะ
แต่กลับมาเกิดในครอบครัวที่ยากจนข้นแค้นถึงเพียงนี้ เดิมทียังคิดว่าตนเองเป็นผู้มีวาสนาใหญ่หลวง ดูตอนนี้แล้วมันเป็นเพียงจินตนาการล้วนๆ
แน่นอนว่าเขาไม่ได้ใส่ใจเรื่องฐานะอะไรนัก แต่จุดสำคัญที่สุดคือในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ อาจไม่สามารถเติบโตขึ้นมาได้อย่างปลอดภัย
หากเกิดพลาดพลั้งร่วงหล่นกลางคัน การมาเยือนครั้งนี้ก็คงสูญเปล่า
“ที่นี่มันโลกอะไรกันแน่? กระทั่งพลังงานปราณวิญญาณสักนิดยังสัมผัสไม่ได้ หรือว่าเป็นเพราะดวงจิตวิญญาณจริงเกิดใหม่ หรือร่างกายนี้อ่อนแอเกินไป?”
วันนี้เฉินผิงลองใช้วิชาสัมผัสบำเพ็ญกว่าสิบวิธี ทั้งยังมีวิชาพิเศษบางอย่าง แม้กระทั่งเคล็ดวิชาอสูรพิศวงก็ใช้ไปแล้ว
แต่ก็ยังยากที่จะสัมผัสถึงพลังงานในฟ้าดิน ยิ่งไปกว่านั้นตราบใดที่สมองคิดมากเกินไป ร่างกายทารกของเขาก็จะรับไม่ไหว และจะง่วงเหงาหาวนอนในไม่ช้า