เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 217 สามีทำอะไรลงไปกันแน่
เมื่อเจ้าจันทราเทวาลัยจากไป
กลิ่นอายอันทรงพลังที่กดทับอยู่ในความว่างเปล่าก็มลายหายไปในพริบตา นักบำเพ็ญทุกคนที่อยู่ที่นั่นต่างก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาพร้อมกัน
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งระดับมหาตำหนัก
ไม่ว่าใครก็คงรู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว ความรู้สึกนี้เหมือนกับยืนอยู่ริมหน้าผา ชีวิตไม่ได้อยู่ในกำมือของตนเอง
เฉินผิงก็เช่นกัน เขาเห็นเงาร่างนั้นสลายไปจนหมด ความตึงเครียดในใจจึงค่อย ๆ คลายลง
ตอนนั้นเอง เจ้าโถงเมฆงามก็เดินเข้ามา ยิ้มพลางกล่าวว่า “นักเขียนยันต์เฉิน ยินดีด้วยที่ได้เป็นสมาชิกแกนหลักระดับหนึ่ง”
“ในหอสมบัติแท้ ระดับสร้างรากฐานและแก่นทองคำล้วนเป็นเพียงลูกนกที่ยังไม่เติบโต”
“จำต้องพักอยู่ในสำนักงานใหญ่เพื่อบำเพ็ญเพียรอย่างสงบ ตอนนี้ภัยพิบัติกำลังจะมาเยือน”
“เมืองเซียนหลานไห่แห่งนี้ไม่ใช่ที่ที่ควรอยู่นาน!” “หากนักเขียนยันต์เฉินต้องการไปให้ไกลกว่านี้”