กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 211 ผู้สืบทอด
ครึ่งชั่วยามต่อมา
เส้นโค้งเว้าอันเป็นธรรมชาติที่ถูกปกคลุมด้วยชุดเกราะเบาได้หายไปแล้ว
เสิ่นผิงอดไม่ได้ที่จะก้มศีรษะลงมองพื้นห้องสงบแวบหนึ่ง
ที่นั่นราวกับกำลังบันทึกอดีตที่ไม่อาจมองเห็นและไม่อาจเอื้อนเอ่ยได้
เขายกมือขึ้นมา และได้กลิ่นพิเศษที่โชยมาจากปลายนิ้ว
นี่คือความกลัดกลุ้มที่สะสมมานานวันของนักบำเพ็ญ
ทั้งเก่าแก่และแฝงไปด้วยกลิ่นหอมประหลาด เมื่อได้ลิ้มรสอย่างละเอียด
ที่ข้างหูของเขาก็ดังแว่วเสียงตอบกลับที่เบาหวิวราวกับยุงและแมลงวันของเพ่ยฮั่วอวี่ในท้ายที่สุด “ขอเวลาให้ข้าอีกหน่อย”
เมื่อมองไปยังทิศทางประตูห้องสงบอีกครั้ง ภายในดวงตาของเสิ่นผิงก็เผยรอยยิ้มออกมา เขารู้ดีว่าหลังจากผ่านการตั้งคำถามทั้งสามครั้งในวันนี้