เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 632 กฎแห่งอริยะ
ไหวซาน ไหวหลิง และไหวหมั่ง สามคนแห่งตระกูลไหวรวมถึงเหล่าผู้อาวุโสหลายท่าน ตลอดจนนักพรตไป๋อวิ๋นแห่งวัดเต๋าไป๋อวิ๋น
ขี่ม้ามีเขามีขนแผงคอสีดำมาถึงถนนหลวงที่อันตรายที่สุด
สองข้างทางเป็นหน้าผาสูงชันและมีหินร่วงหล่นลงมาเป็นระยะ
เดิมทีสถานที่แห่งนี้ไม่มีถนน ภายหลังราชสำนักส่งยอดฝีมือสำนักทหารมาสกัดเปิดเส้นทางภูเขาอย่างยากลำบาก จนสามารถรองรับรถม้าได้เพียงหนึ่งคันเท่านั้น
ทว่านี่กลับเป็นเส้นทางผ่านที่จำเป็นในการเชื่อมต่อกับเมืองจินโจวที่อยู่ติดกับเมืองไหวซาน และตั้งแต่มีเส้นทางภูเขาสายนี้
เมืองไหวซานที่เคยแห้งแล้งก็เริ่มเจริญรุ่งเรืองขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
อย่างเช่นเมืองไหวหยางที่มีสายน้ำแม่น้ำเจ๋อหลง การค้าขายจึงไม่มีอุปสรรค แต่เมืองไหวซานกลับอยู่ตรงกลางช่องแคบพอดี
สิ่งของที่ต้องการในอดีตต้องผ่านเมืองไหวหยางเท่านั้น ทว่าปัจจุบันสามารถขนส่งมาจากเมืองจินโจวได้
ด้วยเหตุนี้เอง การบำรุงรักษาถนนหลวงสายนี้จึงเป็นเรื่องสำคัญที่สุดของตระกูลไหวมาโดยตลอด