เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 607 ฉายาของเสิ่นผิง
เผ่าอสูร ภายในตำหนักโอ่อ่าอันเป็นอาณาเขตแกนกลาง
ใบหน้าของตี้ซินเดี๋ยวเย็นชาเดี๋ยวร้อนรุ่ม กว่าจะค่อย ๆ สงบลงก็ผ่านไปหลายชั่วยาม มันกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
"อย่าพยายามดิ้นรนเลย ชีวิตนอกแดน เจ้าจงยอมจำนนต่อข้าแต่โดยดี แล้วส่งมอบวิชาวิชาลับที่เจ้าบำเพ็ญมาซะ!"
ไม่นานบนร่างของมันก็มีเสียงบาดแก้วหูดังขึ้นมา "ฮ่าฮ่าฮ่า คิดจะบีบบังคับซานผู้นี้ เจ้ายังอ่อนหัดเกินไป"
"ยอดจักรพรรดิพื้นเมืองกระจอก ๆ ระดับต๋าวชูระยะกลางก็ยังไม่ถึง ช่างไร้ค่าสิ้นดี"
"แดนของพวกเจ้าก็มีแค่ยอดจักรพรรดิเผ่ามนุษย์ผู้นั้นที่พอใช้ได้ ส่วนที่เหลือล้วนเป็นขยะ"
เสียงนี้คือซานอวี้ยอดฝีมือจากนอกแดน
ในฐานะตระกูลใหญ่แห่งแดนอาณาเขตเทียนเหยียน เขามีวิชาปกป้องชีวิตมากมาย การที่เขารอดชีวิตจากแดนต้องห้ามเซียนมาได้ก็เพราะวิชาเหล่านี้นี่เอง
"โชคดี โชคดีที่ข้าระวังตัว ทิ้งเลือดวิญญาณแท้ไว้หยดหนึ่งด้วยวิชสายเลือดวิญญาณแท้ จึงรักษาชีวิตไว้ได้ มิเช่นนั้นคราวนี้คงตายสนิท"