ตอนที่ 590 ปลอบโยนเซียนหญิงลี่เจียง

ตอนที่ 590 ปลอบโยนเซียนหญิงลี่เจียง

ยามค่ำคืน

บนชายคาของศาลาเซียนจันทรา

เซียนหญิงลี่เจียงสวมเพียงเสื้อตัวในสีขาวคลุมทับด้วยเสื้อผ้าไหมบางเบา เอวคอดถูกรัดไว้หลวมๆ ด้วยริบบิ้นสีแดง

เส้นผมดุจสายน้ำตกปล่อยสยายไปตามไหล่ทั้งสองข้าง ใบหน้าที่งามดุจหยกในยามนี้แฝงความเศร้าสร้อยเอาไว้

ริมฝีปากสีแดงเม้มแน่น ราวกับดวงตาคู่นั้นที่กำลังเฝ้ามองดวงจันทร์อันหนาวเหน็บ ฉายแววความโดดเดี่ยวที่ตัดขาดจากโลกภายนอก

โฉมงามแห่งแดนเหนือ งามสง่าและตั้งมั่น

เพียงหนึ่งรอยยิ้มก็ล่มเมือง ยิ้มอีกครั้งก็ล่มแคว้น

เสียงหัวเราะเบาๆ ดังขึ้นบนชายคา

เซียนหญิงลี่เจียงหันมอง ก็เห็นเงาร่างของผู้มาเยือน ใบหน้าของนางก็แดงระเรื่อขึ้นมา “ศิษย์พี่เสิ่น เหตุใดท่านจึงมาอยู่ที่นี่ได้”