ตอนที่ 566 ขอบเขตเก้าดาว

ตอนที่ 566 ขอบเขตเก้าดาว

ทัศนียภาพเมืองเหนือ หิมะโปรยปรายสุดลูกหูลูกตา เรือโดดเดี่ยวเสื้อกันฝนหมวกสาน ตกปลาเดียวดายริมแม่น้ำเย็นเยือก

ไอเย็นเสียดแทงกระดูกพัดมาจากทั่วทุกสารทิศดุจมีดแหลมกรีดทะลุเสื้อกันฝน หากเปลี่ยนเป็นคนธรรมดา

บนผิวน้ำแม่น้ำที่หนาวเหน็บเช่นนี้ คงแข็งจนไร้ความรู้สึกไปนานแล้ว ทว่าสำหรับปรมาจารย์โคมชะตา แม้แต่คนที่เพิ่งจุดโคมชะตาได้ไม่นาน

ภายในร่างก็ยังมีความอบอุ่นหล่อเลี้ยงอย่างไม่ขาดสาย นานทีปีหนจะได้มาเยือนแคว้นเฟิงสักครั้ง

หลายวันนี้เสิ่นผิงและหยางอี๋เอ๋อผู้เป็นภรรยาจึงใช้เวลาตกปลาอย่างสำราญใจริมแม่น้ำเย็นเยือก เพลิดเพลินกับวันเวลาและทิวทัศน์อันงดงามที่หาได้ยากยิ่ง

เมื่อตกดึก ภายในรถสัตว์อันหรูหรา มีเตาผิงส่งไอร้อนกรุ่น ทั้งสองจึงสนทนาแลกเปลี่ยนประสบการณ์ชีวิตประจำวันกันในที่แห่งนี้

ตลอดการเดินทางนี้ ไม่ว่าจะฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง หรือฤดูหนาว ก็ไม่เคยเว้นว่างแม้แต่วันเดียว

หยางอี๋เอ๋อหอบหายใจรวยรินกล่าวด้วยน้ำเสียงออดอ้อน “ท่านสามีดีต่ออี๋เอ๋อเหลือเกิน” สามีภรรยาทั่วไปสามารถรักใคร่กลมเกลียวกันได้เจ็ดปีก็ถือว่าดีมากแล้ว

ส่วนใหญ่มักจะหยุดอยู่ที่สามปี เพราะการกินอาหารรสชาติเดิมๆ ทุกวัน ใครๆ ก็ย่อมเบื่อหน่ายเป็นธรรมดา