เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 563 บดขยี้
เมื่อเห็นเช่นนี้ เสิ่นผิงก็ไม่ได้กล่าวอะไรให้มากความ มีการแจ้งเตือนไว้ก็พอแล้ว เขาไม่ได้ตั้งใจจะเปลืองน้ำลายโน้มน้าวคนกลุ่มนี้
ทุกคนต่างมีแนวคิดดั้งเดิมของตนเอง ต่อให้เขาหยิบยกหลักฐานที่แคว้นเยียนจะบุกโจมตีก่อนกำหนดออกมา คนกลุ่มนี้ก็ยังคงรักษาจุดยืนเดิมอยู่ดี
สิ้นสุดการหารือ พ่อตาหยางยิ้มกล่าว “ลูกเขยคนเก่งไม่ต้องโมโหไป ถึงแม้แคว้นเยียนจะยกทัพบุกโจมตีก่อนกำหนด”
“แต่ด้วยการป้องกันและอาวุธยุทโธปกรณ์ของหลิงโจวเราในตอนนี้ บวกกับมีปรมาจารย์โคมชะตาระดับแปดดาวสองท่านคอยประจำการ”
“ในเวลาอันสั้นนี้ย่อมไม่มีทางถูกตีแตกได้ และขอเพียงยืนหยัดได้เกินสามเดือน กองทัพหนุนจากมณฑลอื่นๆ และราชสำนักก็จะตามมาสมทบ”
“หลิงโจวรักษาไว้ได้ ไม่ว่าเมืองอื่นๆ จะมีสถานการณ์อย่างไร ตำแหน่งผู้อำนวยการหน่วยงานราชการของลูกเขยก็จะไม่สั่นคลอนแต่อย่างใด”
ในสายตาของพ่อตาผู้นี้ ตำแหน่งผู้อำนวยการหน่วยงานราชการนั้นสำคัญที่สุด สำคัญยิ่งกว่าความเป็นความตายของราษฎรทั้งหลิงโจวเสียอีก
เสิ่นผิงไม่ได้โต้เถียงกับเขา เพราะสิ่งที่ทั้งสองให้ความสำคัญนั้นต่างกัน สิ่งที่เขาสนใจยังคงเป็นราษฎรหลิงโจว
ส่วนเมืองหลิงโจวนั้นก็เป็นอย่างที่พ่อตาบอก ไม่มีทางถูกตีแตกได้ เมืองหลวงแคว้นอวิ๋นก็จะไม่ยอมให้หลิงโจวที่เป็นกำแพงกั้นพรมแดนถูกแคว้นเยียนตีแตกเช่นกัน