เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 557 หวังดีประสงค์ร้าย
การเชื่อมสัมพันธไมตรีระหว่างสองแคว้นเป็นความจริงที่ถูกกำหนดไว้แล้ว
ต่อให้องค์หญิงหยุนหยางไม่เต็มใจสักเพียงใด ก็มิอาจขัดขืนเรื่องใหญ่โตเช่นนี้ได้
นางทำได้เพียงใช้เล่ห์เหลี่ยมเล็กๆ น้อยๆ เพื่อให้ได้มาซึ่งพื้นที่แห่งอิสระที่มากที่สุดภายในขอบเขตที่เหมาะสม
หยางอี๋เอ๋อซึ่งเรือนร่างยังคงส่งกลิ่นหอมของกลีบดอกไม้จ้องมองเฉินผิง พลางอดไม่ได้ที่จะเอ่ยขึ้น “พี่เฉิน ท่านยังคงคิดถึงองค์หญิงอยู่อีกหรือ?”
ยังไม่ทันที่เฉินผิงจะตอบรับ
นางก็พูดต่อไปเองว่า “องค์หญิงงดงามหยดย้อยจริงๆ หากเทียบกับนางแล้ว ข้ารู้สึกละอายใจนัก ทว่าตอนนี้องค์หญิงทรงอภิเษกสมรสไปไกลแล้ว หากพี่เฉินไปรบกวนนาง
กลับจะไม่เป็นผลดีต่อนางเสียมากกว่า”
เฉินผิงเข้าใจความหมายของหยางอี๋เอ๋อ
อย่างไรเสีย แคว้นเยียนก็ไม่ใช่แคว้นหยุน