ตอนที่ 395 ยากแยกแยะจริงเท็จ

ตอนที่ 395 ยากแยกแยะจริงเท็จ

"แมลงพวกนี้ช่างอ่อนแอยิ่งนัก?"

เสิ่นผิงตะลึงงันไปก่อน จากนั้นความมั่นใจก็พุ่งพล่าน เขาแกว่งท่อนไม้ในมือไม่หยุดหย่อน

ฟาดฟันแมลงจนตายไปทีละตัว หลังจากจัดการแมลงทั้งหมดในบ้านผุพัง แมลงที่ตายก็สลายกลายเป็นจุดแสงจำนวนมาก

จุดแสงรวมตัวกันอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นแผนที่เส้นทาง ขอบเขตที่บันทึกไว้บนแผนที่นั้นเล็กมาก

เมื่อเห็นฉากนี้ เขาก็พลันตระหนักได้ จดจำแผนที่เส้นทาง

แล้วเหยียบย่ำหิมะหนาเตอะมุ่งหน้าไปยังเป้าหมายถัดไป ตลอดทางหิมะตกหนัก หิมะหนาทำให้เดินลำบากมาก

แต่นี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับเสิ่นผิง ตราบใดที่กายภาพฟื้นฟู เขาก็ใช้เคลื่อนย้ายพริบตาทันที

การเคลื่อนย้ายพริบตาหนึ่งครั้งแม้ภายใต้การกดทับก็ยังข้ามระยะทางนับพันเมตรได้อย่างง่ายดาย

เพียงแต่คำนึงถึงการใช้เคลื่อนย้ายพริบตาอย่างต่อเนื่อง อาจทำให้พลาดอะไรบางอย่างไป