กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 347 พวกเจ้าตอนนี้เสียใจยังทัน
เมื่อสิ้นเสียง
รอยยิ้มบนใบหน้าของซ่านเซียนหงหลิงหายไปอย่างรวดเร็ว นางมองเฉินผิงพลางเตือนว่า “สหายเต๋าซวี การบำเพ็ญเพียรยิ่งไปไกลเท่าไร
ยิ่งต้องการทรัพยากรมากขึ้นเท่านั้น จุดนี้เชื่อว่าเจ้าน่าจะเข้าใจลึกซึ้งดี”
“และในเขตตะวันตกของเหวอำมืดแห่งนี้ ทรัพยากรของสำนักไท่หวาถือว่าสำคัญที่สุด สมบัติล้ำค่าที่จำเป็นสำหรับการข้ามภพ หรือแม้แต่การฝ่าภัยพิบัติของซ่านเซียน
ล้วนเป็นสำนักไท่หวาของข้าที่จัดหาให้”
“เจ้าต้องคิดให้ดี หากไม่เข้าร่วมสำนักไท่หวา ต่อไปเกรงว่าจะเลื่อนขั้นสูงขึ้นได้ยากแล้ว”
ชายชราด้านข้างกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “รุ่นพี่ซ่านเซียนเห็นค่าเจ้า นับเป็นวาสนาของเจ้า หากไม่ใช่เพราะเห็นแก่ที่เจ้ามีอาวุธเซียน
เจ้าคิดว่าระดับมหายานอย่างเจ้าจะเข้าตาสำนักไท่หวาของข้าได้หรือ?”
เฉินผิงอึ้งไป