ตอนที่ 181 ร้องไห้เพราะอยากกิน

ตอนที่ 181 ร้องไห้เพราะอยากกิน

ห้องสงบหลัก

ชั่วพริบตาที่สัตว์อสูรหนีเจ่าจือโซ่วจำนวนมหาศาลกลืนร่างของเสิ่นผิง สติของเขาก็ถูกพลังงานอันอ่อนโยนที่ไร้รูปร่างผลักออกมาจากมิติป้ายหยก

เมื่อลืมตาขึ้น

ในก้นบึ้งของรูม่านตายังคงแฝงไว้ด้วยความรู้สึกเหนื่อยล้าที่ไม่อาจบรรยายได้

นั่งสมาธิบำเพ็ญเพียรไปได้ชั่วจิบชา

เสิ่นผิงจึงค่อยๆ ฟื้นตัว

เมื่อหวนนึกถึงสัตว์อสูรหนีเจ่าจือโซ่วที่บดบังท้องฟ้าและแสงตะวันเหล่านั้น มุมปากของเขาก็ปรากฏรอยยิ้มอันจนใจ

ความยากของมิติทดสอบชั้นที่สี่นั้นมากเกินไป

ต่อให้เขาหลอมรวมฝูโซ่วถูยี่สิบใบก็ยังต้องถูกคัดออกอยู่ดี