ตอนที่ 170 ข้ารอนานเกินไปแล้ว

ตอนที่ 170 ข้ารอนานเกินไปแล้ว

ภายในห้องข้าง

ทั้งสองนั่งเผชิญหน้ากัน

แม้ว่าจะผ่านการตรากตรำมาทั้งวันทั้งคืนจนคุ้นเคยชนิดที่ว่าหลับตาก็ยังสามารถบอกได้ถึงลักษณะเด่นของวรยุทธ์และวิชาเวทที่อีกฝ่ายเชี่ยวชาญ

แต่ความหวั่นไหวที่มาจากสัญชาตญาณทางสายเลือดนั้นก็ยังคงทำให้เสิ่นผิงยากที่จะปกปิดความปรารถนาในใจได้

เมื่อลดสายตาลงมอง

ก็เห็นเพียงความอวบอิ่มและยิ่งใหญ่ที่หาญกล้า

ชิวอิงยิ้มอย่างเย้ายวน "ท่านพี่ น้องหญิงทะลวงผ่านระดับแก่นทองคำระยะปลาย ในใจรู้สึกยินดียิ่งนัก

จึงอยากจะแบ่งปันความรู้สึกปีติยินดีนี้กับท่านพี่อย่างสุดกำลัง"

ขณะที่พูด ฝ่ามือของนางก็ยกขึ้นเล็กน้อย