ตอนที่ 166 ไม่เคยเปลี่ยนแปร

ตอนที่ 166 ไม่เคยเปลี่ยนแปร

หญ้าหมานหลิงเป็นสมบัติวิเศษประเภทสมุนไพรวิญญาณชนิดหนึ่ง ระดับขั้นของมันไม่นับว่าต่ำนัก แต่ขอบเขตการใช้งานและสรรพคุณค่อนข้างแคบ

นอกจากการช่วยสงบจิตสงบใจแล้ว ก็ใช้ได้เพียงนำมาปรุงเป็นเครื่องหอมใส่ถุงพกติดตัวเท่านั้น ดังนั้นจึงมีนักบำเพ็ญปลูกสมุนไพรวิญญาณชนิดนี้น้อยมาก

การที่เจินจวินหลานไห่ปลูกสมุนไพรวิญญาณชนิดนี้ก็เพื่อเอาไว้ชื่นชมเพียงอย่างเดียว

เมื่อได้ยินคำกล่าวของผู้อาวุโสฉี่

เสิ่นผิงก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกในใจ ส่งเสียงผ่านยันต์สื่อสารกลับไปว่า "ผู้อาวุโสฉี่ ข้าน้อยต้องการเก็บหญ้าหมานหลิงสักสองสามต้นเพื่อนำมาทำผงดอกไม้

แต่ที่นั่นก็เป็นยอดเขาวิญญาณของเจินจวินหลานไห่..."

ยันต์สื่อสารก็มีเสียงหัวเราะกังวานของผู้อาวุโสฉี่ตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว

"เรื่องนี้ง่ายมาก"

"ทุกครั้งที่หญ้าหมานหลิงออกดอก เจินจวินหลานไห่จะเชิญสหายเต๋าบางท่านในเมืองเซียนให้ไปชม ลองคำนวณเวลาดูแล้ว ก็คงราวสามถึงห้าวันนี้แหละ