ตอนที่ 164 เจินจวินหยุนหยาจากไป

ตอนที่ 164 เจินจวินหยุนหยาจากไป

ภายในป่าอันเขียวชอุ่ม กิ่งก้านใบไม้หนาแน่นบดบังแสงสว่าง เผยให้เห็นถึงความกดดันที่เย็นยะเยือกและมืดมน

เสิ่นผิงที่อาศัยอยู่ในเมืองของนักบำเพ็ญมานาน เพิ่งมาอยู่ในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ก็รู้สึกไม่คุ้นชินนัก

แต่ที่นี่ก็เป็นเพียงรอบนอกของเทือกเขาหยกป่าเท่านั้น

ประกอบกับมีผู้แข็งแกร่งระดับแก่นทองคำจากส่วนกลางอย่างเจินเหรินเผิงอยู่เคียงข้าง

เพียงเวลาครึ่งก้านธูป เขาก็ค่อย ๆ ปรับตัวได้

และในช่วงหนึ่งเดือนต่อจากนี้

เขามักจะเจียดเวลาวันละสองชั่วยามเพื่อไปยังเทือกเขาหยกป่า เพื่อศึกษาทำความเข้าใจการควบคุมอักขระเร้น

ยามโหย่วของวันนี้

แสงอาทิตย์อัสดงย้อมขอบฟ้าไปกว่าครึ่ง