ตอนที่ 156 ความตั้งใจอันลึกซึ้ง

ตอนที่ 156 ความตั้งใจอันลึกซึ้ง

ที่หน้าประตูเรือน

เสิ่นผิงเดินออกมาส่งผู้อาวุโสเผิงด้วยตนเอง

มองส่งเขาจากไป

เพิ่งจะหันสายตากลับมา เพ่ยฮั่วอวี่ก็มายืนอยู่ข้างหลังแล้ว ร่างในชุดเกราะเบาของนางภายใต้แสงแดดฤดูใบไม้ร่วง ช่างมีเสน่ห์เป็นพิเศษ

เมื่อมองจากหางตาไปที่ส่วนโค้งเว้าด้านข้าง สัดส่วนที่กลมกลึงราวกับลูกแพร์น้ำคล้ายจะแผ่ซ่านกลิ่นหอมชวนลุ่มหลงออกมา

เสิ่นผิงอดไม่ได้ที่จะมองเพิ่มอีกหลายครั้ง

เพ่ยฮั่วอวี่ไม่ใส่ใจเลยสักนิด นางคุ้นชินกับสายตาแบบนี้มานานแล้ว “แคว้นเว่ยวุ่นวาย แม้ข้าจะคุ้มครองความปลอดภัยของเจ้าได้”

“แต่อยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ การศึกษาคัมภีร์ยันต์ของเจ้าย่อมได้รับผลกระทบ รีบไปจากที่นี่เสียแต่เนิ่นๆ จะดีกว่า”

“ไม่ว่าจะไปแดนหนองหินเหนือ หรือส่วนถ้ำคางคกไฟ สำหรับเจ้าแล้วไม่สำคัญเลย”