ตอนที่ 118 วรยุทธ์และคอขวด

ตอนที่ 118 วรยุทธ์และคอขวด

"การบำเพ็ญนั้นน่าเบื่อหน่าย"

"ก็สมควรมีความสุขอยู่บ้าง มิฉะนั้นก็ไม่เป็นผลดีต่อสภาวะจิตใจ"

เสิ่นผิงมองไปยังเพ่ยฮั่วอวี่

ผ่านความคุ้นเคยกันครึ่งเดือนในห้องสงบบนเรือบิน เมื่อเขาเผชิญหน้ากับผู้พิทักษ์มรรคระดับแก่นทองคำผู้นี้ก็ไม่ได้รู้สึกอึดอัดมากนัก

คำพูดคำจาก็ค่อนข้างผ่อนคลาย กระทั่งบางครั้งยังแอบชื่นชมสัดส่วนโค้งเว้าอันเป็นธรรมชาติของนางอย่างไม่เกรงกลัว

"ผู้อาวุโสเพ่ยไม่มีคู่บำเพ็ญหรือ"

เขาเอ่ยถาม

ผู้ที่สามารถบำเพ็ญจนเป็นเทพเจินตันได้ อายุล้วนไม่น้อย ต่อให้มีรากวิญญาณที่ยอดเยี่ยมก็ยังต้องใช้เวลานับร้อยปีขึ้นไป

เพ่ยฮั่วอวี่ที่อยู่เบื้องหน้าต้องเคยผ่านการตกตะกอนของวันเวลามาไม่น้อยอย่างแน่นอน