ตอนที่ 103 ฝึกลมปราณขั้นสมบูรณ์

ตอนที่ 103 ฝึกลมปราณขั้นสมบูรณ์

ชีวิตอันแห้งแล้งน่าเบื่อหน่ายวนเวียนซ้ำซาก

หลังจากกลับจากสวนชุนหม่าน

เสิ่นผิงทุ่มเทกายใจให้กับการบำเพ็ญอย่างลืมตัวลืมตาย ยกเลิกแม้กระทั่งเวลาดูแลเอาใจใส่ภรรยารายวัน จัดสรรเวลาอย่างรัดตัวถึงขีดสุด

แม้แต่เวลาบำเพ็ญคู่ยังเอาแต่คิดถึงวงจรลายวิญญาณสำหรับสร้างยันต์ระดับสองชั้นกลาง เขาไม่กล้าปล่อยให้ใจตัวเองว่างเลย

เป็นเช่นนี้

เวลาผ่านไปห้าเดือนอย่างรวดเร็ว

เมืองชิงหยางเจริญรุ่งเรืองและคึกคักขึ้นเรื่อยๆ สมดั่งที่เจ้าของร้านฉวี่คาดเดาไว้แต่แรก หลังจากสำนักตานเซียและสำนักเหอฮวนเข้ามาตั้งถิ่นฐาน

จำนวนนักบำเพ็ญอิสระจากแคว้นจิ้น แคว้นเยว่ และแคว้นอื่นๆ ก็เพิ่มมากขึ้นทุกวัน บ้านเรือนตามตรอกซอกซอยต่างๆ ในเมืองล้วนแน่นขนัด

ดังนั้นสองสำนักใหญ่แห่งสองแคว้นจึงได้สร้างตลาดบำเพ็ญขนาดย่อมขึ้นอีกแห่งบริเวณรอบทะเลสาบชิงหยาง เพื่อรองรับนักบำเพ็ญอิสระคนอื่นๆ ที่ไม่มีที่พักอาศัย