เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 500 ของดีสำหรับแลกเปลี่ยน
เซียนส่วนใหญ่ที่อาศัยอยู่ในแดนต้องห้ามเซียน ล้วนพำนักอยู่ที่นี่มานานเสียจนลืมเลือนความรู้สึกของกาลเวลาไปแล้ว
รับรู้เพียงการมีชีวิตอยู่อย่างด้านชาไปวันๆ จากนั้นเมื่อถึงเวลาที่กำหนดก็จะไปยังเหมืองแร่เพื่อแย่งชิงหินอายุขัย แล้วก็ทนมีชีวิตรอดต่อไป
ความหมายของการมีชีวิตอยู่เช่นนี้คืออะไรกัน บางทีอาจเพื่อความหวังริบหรี่ หรือบางทีอาจแค่เพื่อการมีชีวิตอยู่
ดังนั้นเมื่อตอนนี้มีผู้หยั่งรู้อสูรปรากฏขึ้น ซึ่งสามารถเข้าสู่ประตูอสูรกายเพื่อติดต่อกับกองกำลังภายนอก และกลับมาเป็นเซียนได้อีกครั้ง
หลังจากข่าวลือนี้แพร่สะพัดออกไป ย่อมดึงดูดความบ้าคลั่งของยอดฝีมือจำนวนมาก
ไม่เพียงแต่ในเขตป่าไม้ของมนุษย์เท่านั้น แม้แต่เขตอาศัยของเผ่าพันธุ์อื่นก็พากันไปหากองทัพพันธมิตรสี่เผ่า
เพื่อหวังจะเข้าร่วมกับพวกเขาและรับผลไม้สายอสูรเพื่อกลายเป็นผู้หยั่งรู้อสูร
ซึ่งทางกองทัพพันธมิตรสี่เผ่าย่อมต้อนรับผู้มาเยือนอย่างไม่ปฏิเสธ อย่างไรเสียพวกเขาก็เพียงแค่นำผลไม้สายอสูรออกมาบางส่วน
เพื่อเป็นของสมนาคุณซื้อใจเท่านั้น