เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 477 สยบม้าพยศ
ณ เชิงเขาที่มีควันลอยกรุ่น
อิ่นซูในชุดนักพรตที่ดูเรียบง่ายก้าวเท้าเบาๆ ไปตามทางเดินปูด้วยหินสีเขียวบนภูเขา คิ้วโก่งดั่งคันศร หน้าผากอิ่มเอิบ แก้มแดงระเรื่อขาวเนียน
เมื่อเทียบกับความไร้เดียงสาเมื่อสามปีก่อน ตอนนี้นางดูเป็นผู้ใหญ่และมีความสุขุมขึ้นมาก
มาถึงหน้ากระท่อมหญ้าสองสามหลัง
นางหยุดฝีเท้าลง
นักพรตส่วนใหญ่มักจะใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย กินอาหารจืดชืดและชาใสๆ มีที่พักอาศัยสักแห่งก็เพียงพอแล้ว
ศิษย์พี่หญิงใหญ่คิ้วดาบและศิษย์คนอื่นๆ ออกมาต้อนรับ ทว่าเมื่อพวกเขาเห็นอิ่นซู สีหน้าของพวกเขากลับแข็งค้าง
“อิ่นซู เจ้า เจ้า...”
ศิษย์พี่หญิงใหญ่ที่ปกติมักจะมีความสุขุม ตอนนี้กลับตกใจจนพูดไม่ออก ในฐานะเจินเหริน นางย่อมสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังธรรมตบะบนร่างของอิ่นซูได้อย่างชัดเจน