เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 316 เตรียมพร้อม
ดังคำกล่าวที่ว่าสตรีผู้เลอโฉมย่อมเป็นที่หมายปองของวิญญูชน
เมื่อมองดูใบหน้างดงามล่มเมืองที่ทั้งเย็นชาและเย้ายวนของอินถิงซึ่งมีสีแดงระเรื่อดุจดอกท้อ แม้เสิ่นผิงจะคุ้นเคยกับรูปลักษณ์ขนนกสีขาวแล้ว
ทว่าเลือดอสูรพิศวงในกายก็ยังเดือดพล่านไม่หยุด
หากไม่ใช่เพราะสภาพแวดล้อมของวังดินมีความพิเศษ
เขาคงสามารถต่อสู้ต่อเนื่องได้ถึงหลายสิบวันอย่างแน่นอน
เมื่อค่ายกลเลือนหายไป
เกราะอ่อนสีม่วงอมเขียวที่ได้สัดส่วนทองคำกลับมาปกคลุมส่วนเว้าส่วนโค้งอันขาวเนียนอีกครั้ง อินถิงกัดปอยผมสีดำขลับไว้ที่มุมปาก
คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเล็กน้อย นางถลึงตาใส่เสิ่นผิงพลางกล่าวคล้ายตัดพ้อว่า “ร่างกายของเจ้าไม่เหมือนเผ่ามนุษย์เลยสักนิด”
เสิ่นผิงมุมปากกระตุก นี่ไม่ได้กำลังบอกว่าเขาดุดันจนไม่ใช่คนหรอกหรือ แต่เห็นแก่ความรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า เขาจึงไม่ถือสาและหัวเราะฮี่ฮี่พลางกล่าว