ตอนที่ 311 ไม่หวังให้เจ้าตาย

ตอนที่ 311 ไม่หวังให้เจ้าตาย

ยามค่ำคืน

โคมไฟคริสตัลแกว่งไกว

ม่านมุ้งเลือนรางมีเงาไผ่ทาบทับสลับซับซ้อน เสียงข้อไผ่กระทบกันดังขึ้นเป็นระยะๆ

จนกระทั่งม่านมุ้งค่อยๆ ควบแน่นเป็นละอองน้ำ เงาไฟที่สาดส่องจึงกลับคืนสู่สภาพปกติ

เปลวเพลิงที่ถูกจุดประกายขึ้นในตอนกลางวัน

เมื่อถึงยามนี้ก็ได้รับการปลดปล่อยออกมาบ้างแล้ว

เสิ่นผิงเอนกายครึ่งหนึ่งอยู่บนเตียงหยก ในอ้อมกอดโอบรัดหญิงงาม ส่วนดวงตากลับจมอยู่ในห้วงความคิด

การที่มีเซียนหญิงหลัวเซียเข้าร่วมและสำนักอวิ๋นเจี้ยนคอยสนับสนุนช่วยเหลือ

การพัฒนาของหอสมบัติจริงในเมืองตราดาบฝั่งนี้จะราบรื่นขึ้นมาก