เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 288 สงบนิ่งจนอยากขยับ
ทันทีที่เดินออกจากห้องสงบ
จิ่งฮุ่ยหลานที่เฝ้าอยู่ในห้องโถงก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอาย ใบหน้าสวยงามประณีตอดไม่ได้ที่จะเผยความดีใจ นางรีบลุกขึ้นเดินเข้าไปหา
จนกระทั่งเห็นร่างหนากว้างที่ไม่ได้เจอหน้ากันหลายเดือน ความดีใจที่หางตาจึงค่อยจางลง นางกล่าวเสียงนุ่มนวล "ดูจากสีหน้าท่านสามีแล้ว
การปิดด่านบำเพ็ญครั้งนี้คงได้รับผลดีไม่น้อย"
เสิ่นผิงอารมณ์ดีมาก เขาเดินยิ้มเข้าไปใกล้จิ่งฮุ่ยหลาน ยื่นมือออกไปโอบเอวคอด ก้มหัวลงจูบที่หน้าผากของนางก่อนพยักหน้า "ใช่แล้ว
การปิดด่านบำเพ็ญของสามีครั้งนี้เก็บเกี่ยวผลประโยชน์ได้มากมาย หลานเอ๋อร์คอยปกป้องคุ้มครองอย่างเหน็ดเหนื่อย สามีต้องขอบคุณหลานเอ๋อร์ให้ดีเสียแล้ว"
พอจิ่งฮุ่ยหลานฟังจบ หางตาก็ปรากฏความรู้สึกรักใคร่
แม้นางจะร่วมรักกับเสิ่นผิงมาห้าปีกว่า แต่เรื่องชายหญิงเช่นนี้นางก็ยังยากที่จะปล่อยตัว
โดยเฉพาะเมื่อนึกถึงท่วงท่าของท่านสามีที่มีมากมายราวกับดวงดาวบนท้องฟ้า นางก็เผลอเกร็งขาทั้งสองข้างโดยไม่รู้ตัว