ตอนที่ 282 ลางร้ายครั้งใหญ่

ตอนที่ 282 ลางร้ายครั้งใหญ่

ท้องฟ้ายามค่ำคืนของเมืองหินเทามักจะมืดมิดดั่งน้ำหมึก ไร้ซึ่งแสงดาวแม้แต่น้อย

และภายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืนอันกว้างใหญ่

ห้องข้างในลานหลังบ้านของฐานตระกูลอัน

เวลานี้กลับอบอุ่นดั่งฤดูใบไม้ผลิ

ผิวขาวเนียนของสตรีร่างเล็กเปล่งประกายชุ่มชื้น ส่วนโค้งเว้าที่กระเพื่อมไหวเป็นระลอกแผ่ซ่านแสงเรืองรองใต้แสงโคมไฟคริสตัลส่องสว่าง

เสียงร้องครวญครางอ่อนระทวยที่เบาหวิวดั่งยุงแมลงวันปะปนไปด้วยเสียงสะอื้นที่อธิบายไม่ถูก

ดอกไม้งามผ่านพายุฝนมาเนิ่นนาน

คุ้นเคยกับความกว้างใหญ่ของกายเพชรดีแล้ว

จิ่งฮุ่ยหลานเม้มริมฝีปากแดงเบา ๆ บ่าหอมกรุ่นขาวราวดั่งหยกสลักทอดยาวราวกับแสงรุ่งอรุณที่สุกงอม