เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 262 ห้าปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว
กลับถึงตำหนักวิญญาณไฟ
ชีวิตการบำเพ็ญที่น่าเบื่อหน่ายและจืดชืดเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง
บำเพ็ญคู่ดั่งปลาและน้ำ นั่งสมาธิในห้องสงบ ศึกษาเคล็ดวิชา บำเพ็ญในโถงข้าง ทุกวันเดินทางไปมาระหว่างตำหนักไฟภูเขาและตำหนักทะเลโอสถ
นานๆ ครั้งถึงจะไปที่พำนักสงบจิตสักรอบ วันคืนที่ซ้ำซากจำเจเช่นนี้ทำให้เฉินผิงรู้สึกราวกับกลับไปสู่สภาพที่ยุ่งเหยิงและด้านชาในชาติก่อน
แม้ทุกค่ำคืนจะได้เตร็ดเตร่ในทุ่งหญ้าอุดมสมบูรณ์ หุบเขาลึก ภูเขาสูงตระหง่าน ลำธารไหลริน รวมถึงผีเสื้อเปลวเพลิงและดอกไม้ทะเล
เขากลับไม่ได้มีความกระตือรือร้นเหมือนเมื่อก่อน ทั้งร่างราวกับเครื่องจักรที่ทำซ้ำๆ ไปเรื่อยๆ
สำหรับเรื่องนี้
เฉินผิงชินชาไปนานแล้ว
ท้ายที่สุดนี่ก็เป็นส่วนหนึ่งของการขัดเกลาสภาวะจิตใจของนักบำเพ็ญ มีเพียงผู้ที่ทนต่อความเหงาและควบคุมใจตนเองได้