ตอนที่ 225 ไม่อาจคาดเดาด้วยสามัญสำนึก

ตอนที่ 225 ไม่อาจคาดเดาด้วยสามัญสำนึก

ค่ำคืนนี้

ดวงจันทร์สุกสกาวดวงดาวบางตา

ทิวทัศน์แห่งวสันตฤดูกระเพื่อมไหวในห้องนอนหลัก

แม้จะตรากตรำทำงานมานานวัน ทว่าทุกครั้งที่ได้ชื่นชมและดื่มด่ำกับความงามของภูผาแลสายน้ำ ก็ถือเป็นการผ่อนคลายจิตใจอันหาได้ยากยิ่ง

โดยเฉพาะในยามที่การบำเพ็ญเพียรชืดชา การได้สัมผัสถึงความลึกซึ้งของการสื่อสารดั้งเดิมที่สุดย่อมเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการผ่อนคลายความตึงเครียดของจิตใจ

จนกระทั่งถึงต้นยามเหม่า

ยามฟ้าสาง

เหล่าบรรดาภรรยาและอนุภรรยาผู้งดงามต่างหลับใหลด้วยความเหนื่อยล้า

เสิ่นผิงเหลียวมองเส้นโค้งที่พาดผ่านดั่งเทือกเขา สูงต่ำสลับซับซ้อน รอยยิ้มบางๆ ผุดขึ้นที่มุมปากขณะเขาก้าวเดินออกจากประตูห้อง