ตอนที่ 90 เงาต้นพุทรา

ตอนที่ 90 เงาต้นพุทรา

น้ำเสียงของมู่จินเจือความสั่นเครือเล็กน้อย เมื่อนางเงยหน้าขึ้นสบสายตาที่แฝงแววหยอกเย้าของเสิ่นผิง รอยยิ้มหวานก็แข็งค้าง

เกิดเป็นความละอายใจจนแทบแทรกแผ่นดินหนี

พวงแก้มร้อนผ่าวแดงก่ำและลามไปถึงติ่งหูอย่างรวดเร็ว

วินาทีนี้

นางอยากจะหันหลังเดินหนีไปให้พ้น

แต่ขาทั้งสองข้างกลับตอกตรึงอยู่กับที่

ร้านเผิงหยุนนั้นไม่เลว แต่ละปีล้วนมีข้อกำหนดที่เข้มงวด ช่วงสามเดือนนี้นางคิดว่าตนจะอาศัยบุคลิกและประสบการณ์เพื่อรั้งตัวนักโอสถและนักเขียนยันต์ไว้ได้

แต่น่าเสียดายที่ล้มเหลว

เมืองชิงหยางกว้างใหญ่เกินไป ร้านเผิงหยุนที่เพิ่งเปิดใหม่ไม่มีชื่อเสียงเลยสักนิด