ตอนที่ 45 รอไม่ไหวแล้ว

ตอนที่ 45 รอไม่ไหวแล้ว

สวนชุนหม่าน

เมื่อเสิ่นผิงมาถึงที่นี่ เขาก็ยังคงครุ่นคิดถึงข่าวสารที่ได้รับฟังมาจากผู้จัดการ

นักบำเพ็ญที่พักอาศัยอยู่ในซอยเมฆาส่วนใหญ่นั้น ล้วนเป็นนักบำเพ็ญระดับฝึกปราณขั้นปลาย

เดิมทีเขาคาดคิดว่าจำนวนของศิษย์สำนักที่จะอพยพเข้ามาน่าจะมีน้อย ทว่าผลลัพธ์กลับกลายเป็นว่ามีมากที่สุดเสียอย่างนั้น

ซึ่งเหตุผลก็น่าจะมาจากเหตุการณ์พลิกผันบางอย่าง หรือไม่ก็อาจจะเป็นเพราะในซอยเมฆามีบ้านว่างจำนวนมาก

แต่โชคดีที่เรื่องนี้ยังไม่ส่งผลกระทบต่อโควตาของหอสมบัติแท้

"เวลาหนึ่งปี!"

"ช่วงหลายวันนี้ข้าต้องเตรียมตัวให้พร้อม ซื้อหาของใช้ในชีวิตประจำวันและวัสดุสำหรับสร้างยันต์มาตุนไว้ให้เพียงพอ"

"ถ้าไม่ออกไปข้างนอกได้ก็พยายามอย่าออกไปเด็ดขาด!"