เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 542 ฆ่าหมด ฆ่าหมดเลย!
“ดีเหลือเกิน ดีจริง ๆ ท่านประมุขลัทธิกลับมาแล้ว หลงซานไม่เป็นอะไรแล้ว…”
น้ำเสียงของจางซูฮุ่ยเต็มไปด้วยความหวาดกลัวที่เก็บกดไว้ไม่อยู่ และความดีใจจากการรอดชีวิตหลังผ่านเคราะห์ร้าย
คำว่า “รอดชีวิตหลังผ่านเคราะห์ร้าย” นี้หมายถึงผู้คนบนหลงซาน
เธอไม่อาจจินตนาการได้ว่า ถ้าเจียงโยวรอจนเรื่องทั้งหมดจบลงแล้วถึงกลับมา อย่างนั้นบนหลงซานจะเหลือเพียงเธอคนเดียวที่นั่งรออยู่ใต้ต้นไม้กินคนอย่างโดดเดี่ยว
นั่นคงเป็นเรื่องที่เศร้าแค่ไหน
ก่อนหน้านี้ จางซูฮุ่ยไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเป็นคนกลัวความโดดเดี่ยว
แต่หลังจากผ่านเรื่องครั้งนี้มา เธอพบว่าจริง ๆ แล้วในส่วนลึกของจิตใจ เธอมักหวาดกลัวอยู่เงียบ ๆ
ต่อบางสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น หรืออาจจะเกิดขึ้น
นับตั้งแต่วันแรกที่มาถึงโลกนี้