กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 516 ใต้เพียงผู้เดียว
ผู้หญิงคนนี้ช่างเป็นบ้าจริง ๆ เธอทำได้อย่างไรถึงยังคงสงบนิ่งอยู่ในสภาพแวดล้อมอันเลวร้ายแบบนี้?
เธอมองไม่เห็นเหล่าแมลงที่คลานเต็มพื้น ไม่ได้ยินเสียงบัซของแมลงวันหรือ?
เธอไม่ได้กลิ่นความเน่าเหม็นของปลาตายและกุ้งเน่าในอากาศที่น่าขยะแขยงนั่นหรือ?
เธอกลับยังกินซาลาเปาไส้เนื้ออยู่!
หวังฉีชวนจ้องมองผู้หญิงที่นั่งอยู่หลังผ้าม่าน มองท้องฟ้าอย่างสงบ และกินซาลาเปาไส้เนื้อคำโต ๆ
กลิ่นเนื้อราดซอสอันเข้มข้นผสมกับกลิ่นเน่าเปื่อยจากการหมักชีวภาพ ราวกับเอาน้ำหอมมาโปรยในส้วมหลุม
กลิ่นหอมและกลิ่นเหม็นเมื่อผสมกันแล้วยังน่าขยะแขยงยิ่งกว่ากลิ่นเน่าล้วน ๆ กระตุ้นโพรงจมูกอยู่ทุกขณะ ทำให้ยิ่งอยากอาเจียน
“เธอยังต้องการอะไรอีก? เรื่องที่ฉันรู้ฉันก็บอกเธอหมดแล้ว!”