เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 478 เมืองหมายเลขเก้า
บนยอดเขาหลงซาน สองร่างนั่งเคียงข้างกันอยู่ริมหน้าผา อาบแสงจันทรา
หัวหน้าหน่วยศพเน่าเอาแต่แหงนคำรามใส่ดวงจันทร์ เมื่อเทียบกับแสงตะวัน แสงจันทราถือว่ามีเสน่ห์ดึงดูดสำหรับซอมบี้มากกว่า โดยเฉพาะจันทร์เต็มดวง พวกมันชอบอาบแสงจันทราอยู่ใต้แสงนี้ ซึ่งทำให้ศพรู้สึกกระตุ้นประสาท
ไป๋อิ๋นเพียงแค่ถูกลมคำรามต่ำ ๆ ของมันรบกวนจนนอนไม่หลับ จึงได้แต่นั่งกอดกบเหล็กไขลานอยู่ข้าง ๆ
เมื่อเทียบกับรูปร่างของหัวหน้าหน่วยศพเน่าที่ใหญ่โตราวกับกองภูเขาน้อยสูงเกือบสี่เมตรแล้ว เธอเล็กจิ๋วราวกับเปลือกไข่ใบน้อย
“เจ้าเมือง เจ้าเมืองนครสดับวายุกลับมาแล้วหรือยัง ฉันจะพบเธอ”
“เจียงโยวกลับมาแล้วหรือยัง ฉันจะพบเธอ”
กรงเล็บเปื้อนเลือดคู่หนึ่งปรากฏขึ้นที่ขอบบันไดอย่างฉับพลัน ด้านหลังบันได จากนั้นก็โผล่ใบหน้าใหญ่กลมซีดเผือดขึ้นมา
“เกิดเรื่องแล้ว ข้างนอกเกิดเรื่องแล้ว”
พาน ต้าอวิ๋น เสียงสั่นเครือ “ไป๋อิ๋น เจ้าเมืองของพวกคุณกลับมาแล้วหรือยัง เจียงโยวกลับมาแล้วหรือยัง”