กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 453 เดี๋ยวฉันพาผ่านรอบนี้เอง
ชายที่เมื่อครู่ยังวางมาดโอหังตายคาที่ในพริบตา ศพของเขาถูกทิ้งไว้ข้าง ๆ ราวกับถุงผ้าขี้ริ้ว ไม่มีใครเหลียวแล
ต่อความตาย ทุกคนต่างชินชาเป็นปกติ
ผู้เข้าแข่งขันคนหนึ่งมองหญิงเย็นชาบนเวทีอย่างลังเล “ขอถามหน่อย ฉันขอเก็บอันนี้ได้หรือไม่”
เขาชี้ไปที่กำไลข้อมือซึ่งตกอยู่ข้างศพชายคนนั้น
นี่คือกำไลข้อมือของผู้รอดชีวิตคนแรกที่ศีรษะถูกยิงแตก
หญิงคนนั้นพยักหน้า “ย่อมได้”
คนผู้นั้นรีบเก็บมันขึ้นมาใส่กระเป๋าเสื้อ
หญิงคนนั้นก้มมองนาฬิกาข้อมือ
เมื่อเข็มชั่วโมงและเข็มนาทีชี้ตรงสองโมงพอดี มุมปากของเธอก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม ก่อนจะสั่งเป็นครั้งสุดท้าย